Datum:	22-11-2014
Tegenstander:	VEVO Vr1
Uitslag:	1 - 0
Geplaatst door Marlies Kints op 11-12-2014

Wedstrijdverslag

ZVV’56 VR1 boekt krappe overwinning op VEVO

Zitvlees kweken op de reservebank was er vandaag nauwelijks bij. We zaten krap in de speelsters en hadden de beschikking over slechts 11 fitte en een geblesseerde Marloes die gelukkig de honneurs als doelvrouw waarnam. Dit omdat onze keepster Marlies, tevens onze planner van vervoer, maker van het wasschema, adressenlijst etc. vandaag een examen ‘Planning en control’ moest doen om te laten zien dat ze competent is voor dit soort activiteiten!
Vooraf aan de wedstrijd tegen het onderaan staande VEVO werd eerst de teamfoto gemaakt in de nieuwe outfit, gesponsord door ‘de Oranjebar’. Mooi dat in deze economisch minder goede tijd er nog bedrijven zijn die de breedtesport willen ondersteunen. De foto’s zijn elders op de website en Facebook te bewonderen.

Het was al weer 14 dagen geleden dat de vrouwen van ZVV’56 1 stuntten door koploper ASC'62 te verslaan. Hoe zou het vandaag gaan tegen het puntloos onderaan bungelende VEVO? In de bespreking vooraf werd afgesproken dat we vandaag niet het gebruikelijke 4-4-2 systeem zouden hanteren, maar om de aanvalsdruk te vergroten werd gekozen voor het 3-4-3 systeem. Benieuwd hoe de ploeg dat gaat oppakken. De warming up beloofde niet zo heel veel goeds. Links voor mijn dug-out zag ik een geconcentreerd en ijverig VEVO hun warming up doen, vlak voor mijn neus de vrouwen van ZVV’56 die er voor een deel met de pet naar gooiden. Er was meer belangstelling voor de fotograaf en om vooral goed in beeld te komen, dan voor de eigen warming up. Als dat maar goed gaat?

In de eerste helft speelde ZVV’56 slecht. De concentratie was niet goed. Gevolg? Geen goede balaanname en passing. Als dat niet in orde is, kom je nauwelijks aan voetballen toe. Dat bleek ook. VEVO speelde verrassend goed. Het verbaast me, op basis van wat ik vandaag heb gezien, dat deze ploeg de rode lantaarndrager is. Elsbeth viel kort voor rust uit met een enkelblessure, maar kon in de rust door goed koelen weer worden opgetuigd. Er werd voor de rust door beide partijen niet veel kansen gecreëerd en daardoor ook niet gescoord. Op naar de thee! In de rust werd er de eerste 5 minuten over van alles gesproken, maar niet over de wedstrijd! Het leek net een gezellig onderonsje aan de bar. Totdat een speelster zei: ‘Zullen we het eens over de wedstrijd hebben’. Ik geloof niet zo in donderspeeches, maar vandaag was het een moment geweest om het wel te doen. Door een keelaandoening zou een stemverheffing, met het daar bij horende gepiep en gekras, waarschijnlijk tot de nodige hilariteit hebben geleid en dan schiet je je doel mooi voorbij.

In de 2e helft zijn we gestart met de supersnelle Annelies als de centrale spits. Dat zou ons de mogelijkheid geven om ook door het centrum diepe ballen achter de verdediging van VEVO te leggen. De concentratie en daardoor ook de aanname en passing waren in de 2e helft een stuk beter. Na 6 minuten kwam ZVV’56 op een 1-0 voorsprong. Uit een op rechts genomen corner van Frederieke knalde Annelies met een droge knal de bal langs de keepster van VEVO. Na deze voorsprong zijn we weer teruggeschakeld naar onze bekende 4-4-2 systeem. Elsbeth was weer inzetbaar en ging als extra slot op de deur achter onze defensie spelen. VEVO kwam nauwelijks meer gevaarlijk voor het doel van ZVV’56. Onze invalkeepster Marloes zorgde nog voor een hachelijke, maar omdat het goed afliep ook komische, situatie. Een ogenschijnlijk houdbaar schot wilde ze keren door er met haar lijf op bal te gaan liggen. Marloes heeft jarenlang op topniveau gejudood en daar leer je vooral niet op je zij of rug terecht te komen, maar op je buik met de knieën iets opgetrokken. Hierdoor ontstond er als het ware een tunnel. De bal, die minder grip heeft dan het judopak van een tegenstander, schoot eerst door haar handen heen , verdween tussen haar knieën door ,om daarna tergend langzaam in de richting van het ZVV’56 doel te rollen. Met een fabelachtige reflex wist Marloes een ippon voor VEVO te voorkomen. Klasse dat ze vandaag in het belang van het team iets wilde doen wat ze absoluut niet leuk vindt: keepen. Ik hoop dat de blessures niet zijn verergerd. Het is steeds weer een lastige afweging, om bij een te smalle selectie, te moeten inschatten of het verantwoord is om speelsters met blessures te laten spelen.

ZVV’56 oogde in de 2e helft veel stabieler dan in de 1e en de overwinning kwam niet meer in gevaar.
Voetbal is emotie weet je. Voetbal is leuk omdat spelers niet perfect zijn, waardoor ze fouten maken. Die moeten ze herstellen. Met inzet, met creativiteit, met plezier, met kracht, met het uitvoeren van taken en met tactische slimheid om het spelbeeld van je tegenstander te beïnvloeden. Als je dan uiteindelijk wint is dat een mooie beloning. Dat is in de 2e helft gelukt.